Սկսում եմ կարդալ, սակայն մտքիս մեջ հաշվում եմ 1, 2, 3,
4 երևի կվերջանա, դեռ կարդում եմ 5, 6, 7,
8, էլի չավարտվեց 9, 10 շարունակում եմ աչքերս
աջ ու ձախ տանել՝ կարդալով ամեն մի բառ և փորձելով ամեն բառի մեջ իմաստ գտնել:
Ահա և վերջ, ավարտվեց, արդեն հասել էի 60-ին: Կարդում եմ Կարեն Անտաշյան, ժամանակակից հայ
գրող: «Կանաչ ոգիներ», «Սերը ծիրանի ժամանակ», «Ինքնագիր» և …(չեմ էլ հիշում ինչ):
Ստեղծագործություններ, որոնք կարդալիս ոչինչ չեմ զգում: Մեջս ոչինչ չի խառնվում, ինչպես հաճախ լինում
է այլ գիրք կարդալիս: Կարդալու ամբողջ
ընթացքում միայն մի ցանկություն ունեի, որ երբևէ չեմ ունեցել այլ բան կարդալիս, ցանկանում
էի որքան հնարավոր է շուտ ավարտել: Սպասում
էի ավարտին ու շարունակում մտքիս մեջ հաշվել: Ավարտվեց, վերջապես: Ավարտեցի. նա պարզապես մեկն է հազարավոր մարդկանցից, որոնք գուցե
չունեն տաղանդ, կամ ունեն (շատ քիչ) ու գրում են:
среда, 10 апреля 2013 г.
понедельник, 26 ноября 2012 г.
Ես եկել եմ…
Լիա Մովսիսյան
Սխալների և վրիպակների համար հայցում եմ ձեր ներողամտությունը:
суббота, 20 октября 2012 г.
Մարդը և մարդը...
Եկավ այն օրը, երբ դու ծնվեցիր:Դու փոքրիկ
էիր,լացկան կամ համեստ, բարուկ կամ չարուկ,անմեղ-մեղավոր: Մի քիչ մեծացար ու նույն լացկանից կամ համեստիկից, բարիից անվերջ, չարուկից մի քիչ, անմեղ-մեղավոր քեզանից հիմա ոչինչ չմնաց:Այս անգամ խենթուկ,գժուկ,խելագար, պատանի անհոգ ու աննպատակ: Ու գիտես ՝ հետո անցան տարիներ խելառ՝ քեզանից բան էլ չմնաց: Շարժվենք մի քիչ էլ միասին առաջ: Նայիր այստեղ քեզ՝ լուրջ ու մտախոհ, հոգնած ու նեղված աշխարհից այս մեծ: Մի քիչ էլ... նորից տարիներն անցան ու տես՝ արտաքինդ արդեն փոխվել է:
Ուշադիր նայիր՝ գլխիդ վրա սևի փոխարեն սպիտակ մազեր, իսկ հիմա դանդաղ նայիր հոգուդ մեջ, տես, հակառակն է՝ սպիտակը ներկվել ու սև է դարձել ու քեզ թվում է,
որ աննպատակ աշխարհի վրա ծանրացել ես դու:Հիմա դու չկաս, էլ այսքան բանից ոչինչ չմնաց: Քո նման մարդուց ու քեզնից հետո ոչինչ չմնաց:
ԼիաՄովսիսյան
вторник, 2 октября 2012 г.
воскресенье, 30 сентября 2012 г.
Ես սիրում եմ երգել,ավելի քան որևէ այլ բան…
Շատերի սիրելի 13-ամյա Լիդուշիկը սկսել է երգել դեռ 3 տարեկանից:Սկզբում երգում էր ընտանիքի անդամների և հյուրերի համար,իսկ հետո տատիկը տեսնելով, որ Լիդուշիկը լավ է երգում տարավ նրան <<Արևիկ>> մանկական և երիտասարդական համույթ:Որտեղ Լիդուշիկը սկսեց իր առաջին բեմական քայլերը:-Կպատմես մի հետաքրքիր դեպք քո դպրոցական կյանքից:
-Միշտ ծիծաղով եմ հիշում այն օրը, երբ առաջին անգամ ուսուցչուհիս ինձ դասը պատմել հարցրեց. ես վեր կացա ու քայլելով շարքերի միջով սկսեցի պատմել ձեռքերս այս ու այն կողմ պարզելով.Բոլորը զարմացած հայացքներով նայում էին,իսկ ուսուցչուհիս չգիտեր ծիծաղեր թե դիտողություն աներ:
-Որ՞ն է քո կյանքի ամենամեծ ձեռքբերումը:
-Կյանքում ամենաշատը շնորհակալ եմ, որ ունեմ ընտանիք,հոգատար ծնողներ,որոնք էլ ինձ հետ ուրախանում են իմ բոլոր մեծ ու փոքր ձեռքբերումներով:
-Դու համագործակցել ես շատերի հետ,որ՞ն ես ամենից շատ կարևորում:
-Համագործակցել ասելով եթե ի նկատի ունեք դուետներ երգելը ասեմ,որ կարևորում եմ 2012թ-ին 2 զուգերգեըը `մեկը վաստակավոր արտիստուհի Նունե Եսայանի հետ,իսկ մյուսը ռուս աստղերից Դոմինիկ Ձոկերի հետ,ինչի համար անչափ ուրախ եմ:Համագործակցել եմ ու շարունակում եմ համագործակցել մեր երգահաններից շատերի հետ` Մանե Հակոբյան,Արսեն Գրիգորյան,Ավետ Բարսեղյան,Ռիչարդ Մադլենյան,Էդգար Ալեքսանյան և շատ ուրիշների հետ:
-Ո՞վ էիր ուզում դառանյիր փոքր ժամանակ:
-Երազում էի ուսուցչուհի դառնալ,բայց հիմա չեմ կարող հստակ ասել,դեռ չեմ կողմնորոշվել,բայց ինչ էլ դառնամ կյանքում միշտ կլինեմ բեմում:
-Որ՞ն է քո համար ամենամեծ բեմը,որտեղ ելույթ ես ունեցել:
-Ամենամեծ բեմը,որ ես երգել եմ դա եղել է "Նոր ալիքի" բեմը,բայց կարևորում եմ հայ հանդիսատեսին,այն ավելի ջերմ է ու հարազատ:
-Որ՞ն է քո կյանքի ամենամեծ նպատակը:
-Ամենամեծ նպատակ դեռ չեմ կարող ասել,թե որն է,բայց երազանքներ շատ ունեմ,որոնք աստիճանաբար հուսով եմ կիրագործվեն:
-Ին՞չ կցանկանաք աշխարհի բոլոր մանուկներին:
-Կուզենամ,որ բոլոր մանուկներն ունենան ընտանիք,ծնողներ ու որ միշտ հավատան հրաշքների:
-Որ՞ն է քո ամնեասիրելի մուլտֆիլմի հերոսը:
-Իմ ամենասիրելի մուլտֆիլմի հերոսը Չեբուրաշկան է:
-Ին՞չ պլաններ ունեք ապագայում:
-Մինչ տարվա վերջ ունեմ 2 հրավեր`մեկը Հռոմում հանրահայտ շոուի մասնակից պիտի լինեմ,մյուսն էլ դեկտեմբերին` Մոսկվա:Իսկ ապագայում իհարկե նոր երգեր, տեսահոլովակներ ու համերգներ կլինեն:
-Ին՞չ երաժշտություն ես նախընտրում:
-Ես նախընտրում եմ փոփ և ռոք երաժշտություն:
Լիա Մովսիսյան
пятница, 27 июля 2012 г.
Ինչպես է ապրում ներկայիս ազատ կոչվող երկրի սահմանամերձ գյուղի բնակչուհին…
Լիա
Մովսիսյան
вторник, 29 мая 2012 г.
Պատուհանիցս այն կողմ…
Ես եմ:Ես ,որ ամբողջ կյանքում
նայել է, նայում է ու նայելու է իր իսկ պատուհանից դուրս:Ամեն օր, ամեն ժամ,ամեն պահ
դուրս նայելով հասկանում եմ,որ պատուհանիցս այն կողմ հազարավոր անմեղ,բայց թաց աչքեր
կան, որ սպասում են այն մարդկանց օգնությանը ովքեր երբեք իրենց պատուհանից դուրս չեն
նայել ու չեն էլ նայի:Պատուհանիցս այն կողմ մարդկանց անգույն,տխուր ու անհույս դեմքեն
են,որ փնտրում են, ինչ որ բան, բայց գտնել չեն կարողանում:Պատուհանիցս այն կողմ անթիվ
անմեղ երեխաներ չունեն ծնողական ջերմություն:Չունեն այն մարդուն, ով իրենց ժպիտ կպարգևի:Ա՜խ,եթե
բոլորը նայեին իրենց պատուհաներից այն կողմ,գոնե մի փոքր հասկանային այս ամենը ու գուցե
կգիտակցեին,որ շատ մարդիկ չունեն նույնիսկ պատուհան,որ դուրս նայեն:Այնքան եմ ցավում,որ
ոչ բոլորին կարող եմ օգնել,էլ ավելի եմ ցավում, երբ պատուհանիցս այն կողմ տեսնում եմ
այնպիսի մարդկանց,ովքեր այս ամենը նույնիսկ չեն էլ ուզում հասկանալ:Ցավում եմ,որ ապրում
եմ այսպիսի եսասեր մարկանց կողքին:Տխուր եմ,որ պատուհանիցս այն կողմ այսքան տխրություն
կա…:
Подписаться на:
Сообщения (Atom)

