понедельник, 9 апреля 2012 г.
Պայքա´ր. փոխենք մեզ ու մեր երկիրը…
воскресенье, 1 апреля 2012 г.
Գիտե՞ք,որ
Հայոց Նոր տարին ուներ 7 հոմանիշ.Ամանոր,Նավասարդ,Տարեմուտ,Տարեգլուխ,Կաղանդ,Լոլե,Նոր տարի:
Հայկական առաջին բալետը Արամ Խաչատրյանի <<Երջանկությունն>> է,որը գրվել է 1939թ.,այն հետագայում վերանվանվել է <<Գայանե>>:
Ճապոնիայում ամուսնալուծության պատճառ կարող է հանդիսանալ ամուսնու բողոքն այն մասին,որ կինը քնում է տգեղ դիրքով և խռմփացնում է:
Առաջին տաքսի ծառայությունը ստեղծվել է 1897 թվականին:Ավտոմեքենան կոչվում էր <<Վիկտորիա>>:
Կատուն լսում է միայն այն,ինչ իրեն հարկավոր է:Նա կարող է լսել մկան ոտնաձայնը,բայց կրակոցի ձայնից չարթնանալ:
Շարունակելի...
Աղբյուրը`Ալբերտ Փարսադանյանի գրքից
среда, 28 марта 2012 г.
Իմ մասին պատմվածք
Հերթական խաղաղ գյուղական
առավոտն էր:Մարդիկ վաղ էին արթնացել և ամեն մեկը զբաղված էր իր առօրյա հոգնեցուցիչ կամ
արբեցուցիչ գործով:Այդ հերթական առավոտի հերթական ծննունդն էլ բաժին ընկավ ինձ:Երևի
ուզում էի ծնվել,բայց դեռ շուտ էր ուզելու
կամ չուզելու համար:Ինչպես բոլորի կյանքում,
այնպես էլ իմ դեպքում եղավ առաջին և ամենակարևոր
իրադարձությունը, որը իմ ցանկությամբ չէր:Այն պետք է լինել. Ուզեի թե ոչ:Ծնվեցի ես`
ունենալով մեծ կամ փոքր թերություններ:Ծնվեցի ու ինձ հետ ծնվեց իմ ես-ը,որ մինչև կյանքիս վերջ
իմ հետ է լինելու:Պաշտպանվելով,երբեմն պաշտպանելով ինձ` այդ քնքուշ հոգին,այդ ես-ը
սիրում է քեզ,սիրում է ինձ,որ իմ մեջ է,նրան, որ ինքն էլ ունի իր ես-ը,աշխարհին ու տիեզերիքին, բնությանն ու մոլորակին, ստեղծելու է առողջ կամ թեկուզ հաշմանդամ մարդու փոքրիկ,բայց կատարյալ ես-ը:
Շարունակելի....
Անհանդուրժողականություն
Մարդիկ ծնվում են,ու իրենց հետ ծնվում է նաև անհանդուրժողականությունը:Մեզանից
անկախ լացում ենք,չենք հանդուրժում ինչ որ բան:Սոված ենք`լացում ենք,չենք հանդուրժում
մայրիկի րոպեական ուշացումը,պատանի ենք,էլի
անհանդուրժող,չենք կուլ տալիս առաջին իսկ բացատրությունը:Երիտասարդ ենք,դարձյալ անհանդուրժող:Չենք
հանդուրժում այն,որ մեր սիրած էակին ինչ որ մեկն էլ կարող է սիրել:Բոլոր տարիքներում
էլ դու զայրանում ես,գոռում,վիճում կամ գուցե լուռ լացում,բայց մեկ է,անհանդուրժող
ես:Ծեր ես ու նույն անհանդուրժողը / գուցե չարացած ես ինչ որ մեկի կամ ինչ որ բանի
վրա?/,չես հանդուրժում այն,որ քեզ անուշադրության են մատնել:Մեռար,բայց նույն անհանդուրժողն
ես մնացել/կեցվածքդ է դա ինձ հուշում/:Անհանդուրժող են նաև նրանք,ովքեր մնացին քեզանից
հետո,ովքեր դեռ կան,ողջ են:Անհանդուրժող է կյանքը,աշխարհն ու բնությունը:Անհանդուրժող
է նույնիսկ նա`ով ստեղծեց հանդուրժողականությունը:
«Այս աստղազարդ երկնքի տակ»
Այս աստղազարդ երկնքի տակ դու ես, ես եմ,մենք ենք,բոլորս ենք: Անմիջապես մեզ հետ, մեր կողքին բարին ու չարն է, ժպիտն ու թախիծն է,սերն ու ատելություն է:Երկիրը բոլորինս է ու այնտեղ ապրում ես, գուցե, ունենալով կամ չունենալով այն, ինչ ունի կողքինդ: Կարևորը աստղազարդ երկինք ունի մեզանից յուրաքանչյուրը: Ժպտում ես` նայիր երկնքին, միայն դու ես: Տխուր ես նայիր երկնքին` դու ես, ու քեզ ժպտացող աստղերը: Նրանց լույսերի ներքո է քո սերը` լույս, որ գուցե բաժանել կամ չես բաժանել, աստղ, որին երևի նկատել կամ անտեսել են, պատասխանել կամ թողել անպատասխան:Այստեղ, աստղազարդ երկնքի տակ, Երկիր մոլորակի սրտում ունես ընտանիք, գուցե և չունես: Այստեղ, այս աստղալից երկնքի տակ դու ժպտում ես,գուցե չես ժպտում,ունես տուն, գուցե չունես:Այստեղ, երկնքի լուսավոր հովանոցի տակ քո նմաներն են,գուցե և տարբեր:Այս երկնքի տակ քո կողքին ապրում են մարդիկ,որոնց քո օգնություն է պետք`կօգնես , թե չես օգնի, ինքդ գիտես:Այո’, երկինքը աստղազարդ է, նամանվանդ գիշերը, իսկ առավոտյան մեզ է ցոլում ամենաանմար աստղը` Արևը: Նայում եմ նրան ու հասկանում, որ կյանքը զարդ է, բնության ու տիեզերքի նվեր, բայց այդ զարդից այն կողմ հայացքներ, աչքեր, կան որոնք տեսնում են միայն թախիծ: Դու չես տեսնում, գուցե չես ուզում տեսնել, այն ինչ պետք է տեսնես:Չես մտածում, գուցե չես ուզում մտածել, այն մասին, ինչի շուրջ պետք է մտածես: Դու այն չես, ինչ պետք է լինես,գուցե չես ուզում:Այս աստղազարդ երկնքի տակ դու կաս,գուցե և չկաս,չես ուզում լինել, ու դու չես լինի այնքան ժամանկ, քանի դեռ չես հասկացել, որ կյանքը միայն զարդ չէ քեզ համար, որ աստղազարդ երկինքը քեզ է նայում վերևից:
Լիա Մովսիսյան
вторник, 28 февраля 2012 г.
Ուզում եմ խոսել…
Հրապարակախոսություն
Ապրում ենք,ապրում
ենք այս երկրում, մտածելով, որ ամեն ինչ լավ է, մեր երկիրն է, որ կա, մարդիկ ազատ են,
շնչում են, անում են այն, ինչ ուզում են, իհարկե, կան վատ ապրողներ, դե
ոչինչ, մի քանի գրոշ կշպրտենք…
Ապրում ենք ու մտածում
միայն մեր մասին, չէ ես չեմ ասում ապրիր միայն ուրիշների համար, ապրիր նախ քեզ համար, իսկ հետո՝
կողքինիդ համար: Ապրում ես, երբ
կողքիդ մարդուն ծեծում են, սպանում, բայց դու կանգնած ես ու չես էլ մտածում, որ դու
կարող էիր լինել նրա տեղը: Դու չես մոտենումու
չես օգնում `վախենում ես, որովհետև վախկոտ ես: Դու նստում ու տեսնում ես, թե ինչպես են խափում քեզ նման երկու աչք ունեցող մարդուն: Դու խոսում ես, երբ համարձակ ես,
իսկ մյուսը չի խոսում, լուռ նայում է: Մյուսը չի մտածում, որ կարող է ինքը լինել խափվածի
դերում: Ես ասում եմ ինձ, ասում եմ քեզ ու
նրան, ով կարդում է այս գրածս՝
խոսեք՝
մի
լռեք:
Լիա Մովսիսյան
понедельник, 27 февраля 2012 г.
Եղիր նրանց կողքին
Աշխարհում կան մարդիկ, որոնք ունեն քո կարիքը: Ունեն սիրո, վստահության ու կարեկցանքի կարիք: Դու ես նրանց լսելու, հասկանալու և ուժ տալու: Մարդանց աշխարհը տարբեր է, երբեմն` անգույն ու աննպատակ: Դու ես այն լցնելու գույներով, տալու ես արև` պայծառ շողերով, տալու ես ժպիտ` ուրախ պահերին, տալու ես սեր, որը նա երբեք չի ստացել, տալու ես հավատ, որը նա վաղուց կորցրել էր ու փնտրել չէր ուզում: Լսելու ես նրան, ինչպես լսում են քեզ, սիրելու ես նրան ինչպես քույրը եղբորը, փայփայելու` ինչպես մայրը նորածնին: Մենք բոլորս էլ կտանք նրանց ժպիտ, եթե միայն ցանկանանք: Այդ փոքրիկ ժպիտը ու հավատը մի կյանք կթվա նրան: Այդ փայփայանքը մի բարի աշխարհ կդառնա նրա համար: Նա կժպտա ու հոգին կզգա այն, ինչն երբեք չէր զգացել: Կլինի այն, ինչ մենք ենք, կհավատա նրան, ինչին բոլորս ենք հավատում: Կսիրի ու կսիրվի, կժպա ու կժպտան, կխոսի ու կլսի, կների ու կներվի: Հավատացե’ք, ձեր գոյությամբ այս մեծ աշխարհի փոքրիկ մասնիկի հոգին կլցնեք ուրախության բերկրանքով: Եղի'ր նրանց կողքին:
Լիա Մովսիսյան
Սխալների և անտեղի կետադրություների համար կներեք:
Սխալների և անտեղի կետադրություների համար կներեք:
Подписаться на:
Сообщения (Atom)